In de rubriek ‘Wie is wie?’ zetten we steeds een culturele professional in de spotlight. Wie zijn ze? Wat houdt ze bezig? En wat kunnen we van ze leren? Deze keer: Jade Kerste, ZZP’er en werkzaam voor o.a. het Besiendershuis en Beeldende Kunst Nijmegen (BKN). Onze collega Neeltje Rijpkema ging met haar in gesprek.

Hoi Jade, leuk dat je te gast bent in onze nieuwe rubriek! Ik ben benieuwd: wie ben je en wat doe je?

Ik ben Jade Kerste. Ik heb een eigen bedrijf, Jade Kerste Art Mediation, waarmee ik publiek en kunst dichter bij elkaar probeer te brengen. Ik help beeldende kunstinstellingen en kunstenaars om zich meer op publiek te richten en dat kan in allerlei vormen. Ik heb een aantal langdurige opdrachtgevers waaronder het Besiendershuis en Beeldende Kunst Nijmegen, daarnaast doe ik nog heel veel kleine dingen, zoals dat gaat als je onderneemt. 

Bij het Besiendershuis organiseren we allerlei culturele evenementen en programma’s in samenwerking met uiteenlopende partners. We bereiken een heel uiteenlopend publiek en daar komt mijn expertise om de hoek kijken. Bij het Besiendershuis doe ik alles samen met mijn collega Jan Wieger; van organisatie tot communicatie en uitvoering. Bij andere opdrachten ben ik vooral aan het schrijven om kunst op die manier toegankelijk te maken, dan werk ik meer in de marketing of educatie. Ondanks dat mijn werk heel divers is, heeft het wel altijd te maken met het slaan van de brug tussen kunst en publiek. Ik heb nu bijvoorbeeld net een tentoonstelling geopend bij Willem Twee in Den Bosch. De tentoonstelling gaat over hoe je kunst kunt laten zien én toegankelijk kunt maken in corona tijd. Hier was ik curator, maar omdat de tentoonstellingen die ik maak zo gericht zijn op publiek, zit daar ook diezelfde lijn weer in. 

Waarom ben je een eigen onderneming gestart en hoe kom je aan je opdrachten?

Ik heb bij verschillende kunstinstellingen in de keuken gekeken. Ik heb stages en werkervaringsplekken gedaan bij de ING, het Cobra Museum, Museum Arnhem, museum De Pont en ik heb een tijd bij Galerie Marzee gewerkt. Daarnaast heb ik in mijn studententijd veel vrijwilligerswerk gedaan en een paar baantjes als oproepkracht en museumdocent bij Museum Het Valkhof. Ik vond dat heel leuk, maar op een gegeven moment bedacht ik me dat ik eigenlijk meer mijn eigen ideeën wilde volgen, ik raakte toen steeds meer geïnteresseerd in publiek. Toen kwam ik op het idee om mijn onderneming te beginnen. Ik probeer wel echt een bedrijf te zijn. Dat ik niet alleen freelance werk, maar echt met een visie erop uit ga. Ik schrijf bijvoorbeeld ook een nieuwsbrief vanuit mijn eigen bedrijf om alles wat ik leer over het bereiken van publiek door te geven aan andere instellingen. Op die manier probeer ik mijn expertise naar buiten te brengen. 

Hoe ik aan mijn opdrachten kom is vaak via via, de ene opdracht leidt weer tot de andere. Bij Willem Twee heb ik al eens eerder een tentoonstelling gemaakt. Ik heb gewoon gevraagd of ik een nieuwe tentoonstelling daar mocht maken en dat mocht, zo simpel kan het soms zijn!

Wat vind je leuk aan je werk? 

De afwisseling in mijn werk staat op één. Dat ik heel veel aan het organiseren ben, maar tegelijk heel inhoudelijk bezig ben met teksten schrijven bijvoorbeeld. En dat ik dus een tentoonstelling heb gecureerd, maar ook heel veel mailtjes stuur op een dag, het gaat allerlei kanten op. Inhoudelijk vind ik het erg leuk om na te denken over het bereiken van een ander publiek dan het standaard kunstpubliek en de alternatieve manieren waarop je dat kunt doen. Vooral in deze tijd is het een stuk moeilijker om kunst aan publiek te laten zien, dus moet je een beetje out of the box denken. Daarnaast vind ik het ondernemerschap interessant, omdat het je dwingt om jezelf heel erg te ontwikkelen. Je moet van alles wat weten en je moet zelf achter je opdrachten aan. 

Waar loop je tegenaan in je werk? 

Ik vind het wel eens jammer dat ik binnen mijn bedrijf geen collega’s heb. Ik mis dan toch dat ik een beetje kan sparren met iemand. Bij het Besiendershuis en Beeldende Kunst Nijmegen heb ik wel collega’s dus dat scheelt.

Wat heb je de afgelopen jaren geleerd? 

Ik ben zelf heel veel aan het leren van ondernemers buiten de kunstwereld. Ik denk dat we binnen de kunstwereld vaak dingen op een bepaalde manier doen en dan is het juist goed om inspiratie van daarbuiten te halen. Maar dat is ook gewoon een beetje mijn hobby, ik hou me daar veel mee bezig. Ik heb ook veel trainingen gevolgd. Ik heb van de Cultuur Academy een paar workshops en sessies gevolgd, maar dus ook van andere mensen buiten de culturele sector die mij andere dingen kunnen leren over ondernemerschap. Verder leer je bij iedere opdracht weer nieuwe dingen. Juist door al die verschillende stages, baantjes en opdrachten leerde ik wat goed bij mij past en wat niet goed bij mij past. Door ervaring word je wijs.

Wat wil je nog leren? 

Aan de ene kant is er oneindig veel te leren. Als ik iets specifieks moet noemen, tja dat weet ik niet… Ik vind het eigenlijk wel tijd dat ik anderen meer ga leren over publiek. Dat is een fase waar ik nu naartoe ga. Ik ben nu heel erg op mijn plek bij het Besiendershuis en het is heel fijn om vastigheid in m’n week te hebben, maar ik zou wel graag meer mensen willen helpen om zich meer op publiek te richten. 

Wil je nog iets kwijt aan je collega – cultuurprofessionals? 

Ga eens experimenteren met het centraal zetten van het publiek! Vaak komt publiek pas in een later stadium om de hoek kijken, ik zou ze willen uitdagen om dat al in een eerder stadium te doen en daar creatief over na te denken. 

 

In de rubriek ‘Wie is wie?’ zetten we steeds een andere culturele professional in de spotlight. Vorige keer was dat Loes Daanen, HR manager bij Doornroosje.